Hokejowa układanka przy Siedleckiego. Co może Fundacja i z czym zmierzy się klub w 2028 roku?

Kto realnie zarządza hokejową Cracovią i co stanie się z klubem, gdy wygaśnie umowa ze strategicznym sponsorem, a w jego miejsce nie pojawi się nikt nowy? Prześwietlamy unikalny na polskim rynku sportowym model, w którym organizacja non-profit przejmuje nadzór właścicielski nad spółką z o.o.

Kiedy opadł już pierwszy kurz po zmianach właścicielskich w Cracovia Hokej sp. z o.o., warto spojrzeć na nową strukturę chłodnym, analitycznym okiem. Przejęcie spółki celowej przez Fundację Rozwoju Hokeja 120 lat KS Cracovia to na polskim rynku sportowym konstrukcja niezwykle rzadka. Z prawnego punktu widzenia jest to zabieg w pełni legalny, a poniższy tekst z tym faktem nie polemizuje. W realiach bezlitosnego biznesu przypomina jednak próbę jazdy samochodem wyścigowym z silnikiem od "Malucha". Co tak naprawdę oznacza sytuacja, w której organizacja non-profit kontroluje stery właścicielskie w handlowej spółce kapitałowej? I najważniejsze: co się wydarzy, gdy po wygaśnięciu obecnego finansowania pojawi się widmo zapaści budżetowej?

Władza absolutna na kruchym lodzie

Zacznijmy od prawnych fundamentów. Według oficjalnych komunikatów Fundacja Rozwoju Hokeja 120 lat KS Cracovia posiada 100 proc. udziałów w Cracovia Hokej sp. z o.o. Jest więc jedynym wspólnikiem spółki i wykonuje prawa przysługujące Zgromadzeniu Wspólników, co w praktyce oznacza sporą władzę. Może w każdej chwili odwołać zarząd, przemodelować organy nadzoru, narzucać strategiczne kierunki czy zatwierdzać finansowe sprawozdania. Może nawet podjąć decyzję o sprzedaży lub likwidacji samej spółki – oczywiście z uwzględnieniem przepisów Kodeksu spółek handlowych i postanowień umowy spółki.

Problem pojawia się w momencie, gdy przyjęty model zarządzania zderzy się z brutalną ekonomią. W tradycyjnym układzie biznesowym właściciel, widząc widmo utraty płynności, po prostu dokapitalizowuje spółkę z własnej kieszeni. Tutaj takiego luksusu nie ma. Choć fundacje mogą prowadzić działalność gospodarczą, ich funkcjonowanie z zasady opiera się na darowiznach, zbiórkach i dotacjach, a nie na generowaniu wielomilionowych zysków komercyjnych. Jeśli w kasie hokejowej spółki zabraknie nagle środków na kontrakty pierwszej drużyny czy rachunki za prąd na zmodernizowanym lodowisku, właściciel nie wyczaruje ich z licytacji pamiątek. Ma w rękach kierownicę, ale brakuje mu kanistra z paliwem.

Wyścig z czasem w poszukiwaniu „Graala”

A czasu na zbudowanie niezależności ubywa z każdym miesiącem. Dzisiejszy budżet stoi na dwóch filarach: umowie z firmą Comarch i dzierżawie lodowiska od ZIS. Pierwsza z tych gwarancji wygaśnie już w 2028 roku. Do tego momentu władze Fundacji muszą dokonać cudu na niezwykle trudnym, wręcz niewdzięcznym rynku sponsoringu sportowego.

Sami działacze zadeklarowali poszukiwanie „nowego Janusza Filipiaka”. Brzmi to pięknie, lecz w dzisiejszym sporcie znalezienie samotnego, hojnego wizjonera z przepastnym portfelem to zadanie niezwykle trudne, obarczone sporym ryzykiem niepowodzenia. Realia wymagają raczej mrówczej pracy nad zbudowaniem konsorcjum firm, które solidarnie udźwigną kilkumilionowy ciężar. Należy jednak mieć na uwadze, że potencjalny sponsor, zanim w ogóle przystąpi do rozmów, zapyta o grupę docelową, zasięg medialny czy przychody spółki. Innymi słowy: już na samym wstępie dokona bezwzględnego bilansu zysków i strat pod kątem opłacalności inwestycji.

Kolejny wariant to przyciągnięcie państwowej spółki, którą śmiało możemy nazwać hokejowym "Świętym Graalem". Sęk w tym, że giganci inwestują zazwyczaj tam, gdzie jest potężna ekspozycja telewizyjna lub wyraźny interes polityczny. Przekonanie państwowego kapitału do krakowskiego hokeja będzie wymagało absolutnej finezji i lobbingu na najwyższym szczeblu.

Czwarta, często szeptana w kuluarach opcja, to ratunek z magistratu. Tu jednak znów trzeba brutalnie zejść na ziemię. Choć w większości polskich ośrodków hokejowych to właśnie samorządy są właścicielami lub głównymi sponsorami klubów, Kraków jest na tej mapie absolutnym wyjątkiem. Z pozycji właściciela czy mecenasa pierwszej drużyny tutejszy magistrat profesjonalnego sportu po prostu nie finansuje. Biorąc pod uwagę konsekwentną politykę i realia budżetowe miasta, łatwo przewidzieć, że za dwa lata to podejście drastycznie się nie zmieni. Gmina z pewnością wesprze szkolenie młodzieży, pomoże przy większych remontach infrastruktury czy dorzuci środki z tytułu promocji miasta. Nie weźmie jednak na siebie ciężaru kilkumilionowego budżetu i profesjonalnych kontraktów zawodowych hokeistów.

Widmo 2028, czyli co, gdy wyschnie kroplówka?

Kibice powinni mieć świadomość, co mogłoby kryć się za najczarniejszym scenariuszem. Wyobraźmy sobie rok 2028: główna umowa wygasa, nie ma nowego mecenasa, nie ma konsorcjum ani państwowej spółki, a miasto trzyma się swoich żelaznych ram. Załóżmy nawet wariant idealny dla klubu - finanse są całkowicie czyste, bilans wychodzi na zero i nie ma mowy o żadnych zaległościach. Co wtedy?

Z końcem sponsoringowej kroplówki kasa nie świeci wprawdzie absolutnymi pustkami. Jako operator obiektu spółka zarabia na komercyjnym wynajmie lodowiska, korzysta z celowych dotacji na sport i wsparcia mikrosponsorów. W realiach profesjonalnego hokeja to jednak zaledwie ułamek kwoty niezbędnej, by w ogóle zgłosić drużynę do Tauron Hokej Ligi i podjąć rywalizację. Fundacja będzie miała prawnie i operacyjnie związane ręce. Proces licencyjny PZHL i kontrakty w najwyższej klasie rozgrywkowej wymagają milionów, których organizacja non-profit z niczego nie wykreuje. Wtedy, choć firma na papierze będzie wolna od długów, zarządowi może pozostać najboleśniejsza z decyzji: wycofanie pierwszego zespołu z THL. Zamrożenie w pełni profesjonalnej działalności to w praktyce spadek do rozgrywek półamatorskich – najpewniej do I ligi, na bezpośrednie zaplecze ekstraklasy.

Spółka oczywiście przetrwa. Zbilansuje się na znacznie niższym poziomie kosztów, opierając działalność na grze w pierwszej lidze i szkoleniu dzieci w Akademii Hokejowej, którą dziś szczęśliwie wspiera prywatny sponsor – firma Canpack. Baza dla najmłodszych ocaleje, ale bez nagłego zwrotu akcji i nowego inwestora, wielki, profesjonalny hokej seniorski w Krakowie po prostu zniknie…

„Garbata dola” i powtórka z rozrywki

Zarządzanie wielomilionową spółką kapitałową w oparciu o zaplecze organizacji non-profit to spacer po kruchym lodzie. Dziś wciąż mrożą go solidne umowy. Czas pokaże, czy układanka przy Siedleckiego skończy się biznesowym sukcesem, czy też lód ostatecznie pęknie pod ciężarem finansowych realiów.

A gdy zabraknie środków na ekstraklasę czy znów usłyszymy sentymentalne frazy o „garbatej doli” i przewrotnym losie, który po raz kolejny doświadcza Cracovię? Nietrudno wyobrazić sobie sytuację, w której w obliczu organizacyjnej zapaści sternicy Fundacji mogą postawić się w wygodnej roli wspaniałych ratowników. W świat zapewne pójdzie też przekaz o epickiej, zakończonej sukcesem, walce o los krakowskiego hokeja i zachowaniu ponad stuletniej ciągłości trwania sekcji. "Kupią” sobie kolejny czas, ale już bez daty ważności. W końcu podobną narrację o widmie upadku hokeja przerabialiśmy już w niedalekiej przeszłości. Wtedy, na fali strachu, podmiot ratunkowy został okrzyknięty przez kibiców wybawicielem i otrzymał gigantyczny kredyt zaufania.

Pytanie tylko, czy za kilka lat, gdy ów kredyt zaufania ostatecznie się wyczerpie, samym hokeistom i zmęczonym kibicom wystarczy piękna, romantyczna opowieść o heroicznej walce z losem. Zwłaszcza gdy zamiast gry w Tauron Hokej Lidze i rozwoju drużyny, na lodzie przyjdzie im oglądać zapewne waleczną, ale już tylko półamatorską ekipę zepchniętą do marginalnych rozgrywek.

Dla dobra polskiego hokeja miejmy jednak nadzieję, że ta czarna wizja się nie spełni, a klub znajdzie hojnego mecenasa, który pozwoli nawiązać do sukcesów z ostatnich lat.

 

Czytaj także:

• Już jest! Hokejowy Niezbędnik Kibica 2026/2027 trafił do sprzedaży. Wysyłka ruszyła!
• Są w życiu ważniejsze sprawy. Doświadczony obrońca odchodzi z Sanoka. Co dalej z jego karierą?
• Ostro potraktował rywala i dostał karę meczu. Jest decyzja w sprawie gracza Zagłębia
• Kolejna porażka GieKSy i mocne słowa kluczowego zawodnika. "To nie może tak wyglądać"
• Komisarz THL podjęła decyzję. Chodzi o zawodników Cracovii