Rok pełen bolesnych pożegnań. Hokejowy świat stracił wiele wyjątkowych postaci

Dzień Wszystkich Świętych i Zaduszki to czas wspomnień oraz refleksji nad przemijaniem. W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy środowisko hokejowe pożegnało wielu wybitnych zawodników, trenerów, sędziów i działaczy. Byli wśród nich mistrzowie Polski, legendy NHL, rekordziści oraz ludzie, którzy przez lata budowali lokalne kluby i wychowywali kolejne pokolenia hokeistów.

Walery Kosyl (zmarł 8 listopada 2025, miał 81 lat)

Był jednym z najlepszych bramkarzy w historii polskiego hokeja. Niemal całą karierę spędził w Łódzkim Klubie Sportowym, z którym w 1971 roku zdobył brązowy medal mistrzostw Polski. Podczas służby wojskowej reprezentował Legię Warszawa, z którą sięgnął po mistrzostwo i wicemistrzostwo kraju.

W ekstralidze rozegrał 20 sezonów i 559 spotkań. Zasłynął również z nietypowego wyczynu – jako bramkarz zdobył gola z gry. W reprezentacji Polski wystąpił w 137 oficjalnych meczach, uczestniczył w siedmiu turniejach mistrzostw świata i dwukrotnie pojechał na zimowe igrzyska olimpijskie: do Sapporo w 1972 roku oraz Innsbrucku w 1976 roku. Po zakończeniu kariery pracował jako trener ŁKS-u i szkolił młodzież.

***

Marcin Hak (zmarł 9 listopada 2025, miał 47 lat)

Znany w Kanadzie jako Martin Hak, zginął w tragicznym wypadku samochodowym w Maple Ridge w Kolumbii Brytyjskiej. Był wychowankiem polskiego hokeja, występował jako obrońca w SMS-ie Sosnowiec i KTH Krynica, a później grał także za granicą.

Po zakończeniu kariery zawodniczej poświęcił się pracy szkoleniowej. W Kanadzie prowadził Mission City Outlaws, a wcześniej był asystentem trenera Ridge Meadows Flames, z którymi zdobył Stonehouse Cup. Współpracownicy cenili go za pasję, zaangażowanie i umiejętność budowania relacji z młodymi zawodnikami.

***

Guy Chouinard (zmarł 28 grudnia 2025, miał 69 lat)

Był jedną z pierwszych gwiazd Calgary Flames. Zapisał się w historii organizacji jako strzelec pierwszego gola klubu po przenosinach z Atlanty do Calgary. W barwach Flames występował przez dziewięć sezonów, a w całej karierze zdobył 529 punktów.

Jego najlepszy sezon strzelecki przypadł na rozgrywki 1978/1979, gdy zdobył 50 bramek. W sezonie 1982/1983 zanotował rekordowe 59 asyst. Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem w lidze QMJHL, gdzie odniósł 515 zwycięstw i poprowadził Longueuil Chevaliers do mistrzostwa.
 

***

Bob Pulford (zmarł 5 stycznia 2026, miał 89 lat)

Był kluczowym zawodnikiem Toronto Maple Leafs w latach 60. Czterokrotnie zdobywał z tym klubem Puchar Stanleya: w 1962, 1963, 1964 i 1967 roku. W NHL rozegrał 1079 spotkań sezonu zasadniczego, zdobywając 643 punkty.

Po zakończeniu kariery został trenerem Los Angeles Kings, a później związał się z Chicago Blackhawks, gdzie przez wiele lat pełnił funkcje szkoleniowe i menedżerskie. W 1991 roku został wprowadzony do Hockey Hall of Fame.

***

Glenn Hall (zmarł 7 stycznia 2026, miał 94 lata)

Był jednym z najwybitniejszych bramkarzy w historii NHL. Jego seria 502 kolejnych występów w sezonie zasadniczym pozostaje jednym z najbardziej niezwykłych rekordów w sporcie. Kanadyjczyk spędził dziesięć ze swoich osiemnastu sezonów w NHL w Chicago Black Hawks, z którym w 1961 roku zdobył Puchar Stanleya.

Karierę zakończył z 84 czystymi kontami, co plasuje go w ścisłej czołówce historycznej klasyfikacji ligi. Był członkiem Hockey Hall of Fame, siedmiokrotnym uczestnikiem Meczu Gwiazd NHL i laureatem Trofeum Conna Smythe'a. Jego sportowe życie przedstawiono również w filmie dokumentalnym „Mr. Goalie”.

***

Jason Lafrenière (zmarł 13 stycznia 2026, miał 59 lat)

Był kanadyjskim środkowym napastnikiem, który rozegrał 146 spotkań w NHL. Występował w Quebec Nordiques, New York Rangers i Tampa Bay Lightning, a później grał w kilku europejskich ligach.

W sezonie 1996/1997 stał się ważną postacią Sheffield Steelers. Zdobył z klubem mistrzostwo Wielkiej Brytanii, a kibice zapamiętali jego decydującego gola w osłabieniu w finale play-offów. Pod koniec kariery trafił do Podhala Nowy Targ, w którego barwach rozegrał dwa spotkania.

***

Robert Pawłowski (zmarł 17 stycznia 2026, miał 55 lat)

Od lat był związany z młodzieżowym hokejem Polonii Bytom. Dla wielu zawodników stanowił nie tylko trenera i opiekuna, ale również autorytet oraz przewodnika w pierwszych etapach sportowej drogi.

Uczestniczył w codziennym życiu klubowej akademii - pracował z młodzieżą na lodzie i poza nim. Jego działalność miała znaczenie dla rozwoju kolejnych pokoleń hokeistów i pozostawiła trwały ślad w bytomskim środowisku.

***

Phil Goyette (zmarł 17 stycznia 2026, miał 92 lata

Przez 16 sezonów występował w NHL, reprezentując Montreal Canadiens, New York Rangers, St. Louis Blues i Buffalo Sabres. Z Canadiens czterokrotnie zdobył Puchar Stanleya w latach 1957-1960.

W sezonie 1969/1970 otrzymał Lady Byng Trophy, przyznawane za sportową postawę i klasę na lodzie. W sezonie zasadniczym rozegrał 941 spotkań, zdobywając 674 punkty. Po zakończeniu kariery zawodniczej został również trenerem i poprowadził New York Islanders w ich inauguracyjnym sezonie.

***

Romuald Opaliński (zmarł 22 stycznia 2026, miał 93 lata)

Należał do osób, które współtworzyły największe sukcesy hokejowej Polonii Bytom. Z klubem związał się w 1973 roku, a wraz ze Stanisławem Rączym uczestniczył w budowaniu potęgi zespołu, który w latach 1983–1991 zdobył sześć tytułów mistrza Polski.

W strukturach Polonii pełnił między innymi funkcje opiekuna sekcji, wiceprezesa do spraw hokeja oraz członka zarządu. Był związany z klubem do 1998 roku. Zawodowo pracował w Kombinacie Górniczo-Hutniczym „Orzeł Biały”, gdzie pełnił funkcję dyrektora naczelnego.

***

Artur Kulman (zmarł 20 lutego 2026, miał 47 lat)

Był obrońcą związanym z kilkoma polskimi klubami. Występował w Podhalu Nowy Targ, Cracovii, STS-ie Sanok i Olimpii Sosnowiec. W 1995 roku uczestniczył w młodzieżowych mistrzostwach Europy, gdzie w pięciu spotkaniach zdobył bramkę i zaliczył asystę.

***

Krzysztof Bieda (zmarł 1 kwietnia 2026, 66 lat)

Był bramkarzem związanym z GKS-em Tychy. W sezonach 1979/1980 i 1980/1981 należał do szerokiej kadry pierwszej drużyny, z którą w 1981 roku zdobył brązowy medal mistrzostw Polski.

Po zakończeniu kariery na najwyższym poziomie pozostał aktywny w środowisku hokejowym. Występował w zespołach amatorskich, między innymi AKH Tychy, GKS Tychy Old Boys, Meksyk Tychy i Chemik Kędzierzyn-Koźle.

***

Claude Lemieux (zmarł 28 maja 2026, miał 60 lat)

Był jedną z najbardziej charakterystycznych postaci NHL lat 80. i 90. Czterokrotnie zdobywał Puchar Stanleya – z Montreal Canadiens w 1986 roku, New Jersey Devils w 1995 i 2000 roku oraz Colorado Avalanche w 1996 roku.

W sezonie 1994/1995 otrzymał Conn Smythe Trophy dla najbardziej wartościowego zawodnika play-offów. W całej karierze rozegrał 1215 spotkań sezonu zasadniczego NHL, zdobywając 379 bramek i 786 punktów. Słynął z bezkompromisowego stylu gry i umiejętności podnoszenia poziomu w najważniejszych meczach.

***

Dennis Hull (zmarł 29 maja 2026, miał 81 lat)

Przez 13 sezonów reprezentował Chicago Black Hawks, dla których rozegrał 904 spotkania. W całej karierze w NHL wystąpił w 959 meczach sezonu zasadniczego, zdobywając 303 gole i notując 351 asyst. Pięciokrotnie uczestniczył w Meczu Gwiazd NHL, a kibice znali go pod przydomkiem "Silver Jet". Przez lata grał w jednym zespole ze starszym bratem Bobbym Hullem, ale potrafił zbudować własną pozycję w lidze.

Ważnym momentem jego kariery była Summit Series z 1972 roku, w której zdobył dwie bramki i zaliczył dwie asysty w rywalizacji Kanady z reprezentacją Związku Radzieckiego. Po zakończeniu kariery stał się cenionym mówcą i gawędziarzem. Słynął z ciętego humoru, a sam żartobliwie przedstawiał się jako "trzeci najlepszy Hull".

***

Cliff Fletcher (zmarł 5 czerwca 2026, miał 90 lat)

Był jednym z najbardziej zasłużonych działaczy w historii NHL. Karierę rozpoczął w 1956 roku jako skaut Montreal Canadiens, a w 1972 roku objął stanowisko generalnego menedżera Atlanta Flames. Po przenosinach klubu do Calgary w 1980 roku budował drużynę, która w 1989 roku zdobyła jedyny w historii organizacji Puchar Stanleya.

Później pracował w Toronto Maple Leafs, Tampa Bay Lightning i Phoenix Coyotes. W Toronto uczestniczył w budowie zespołu, który dwukrotnie dotarł do finału konferencji. W 2004 roku został przyjęty do Hockey Hall of Fame w kategorii działaczy. Drużyny prowadzone przez niego jako generalnego menedżera odniosły 953 zwycięstwa w NHL.

***

Kyle Calder (zmarł 15 czerwca 2026, miał 47 lat)

Kanadyjski napastnik rozegrał 590 spotkań sezonu zasadniczego NHL, zdobywając 114 bramek i 180 asyst. Występował w Chicago Blackhawks, Philadelphia Flyers, Detroit Red Wings, Los Angeles Kings i Anaheim Ducks. W sezonie 2005/2006 ustanowił swoje rekordy kariery, zdobywając 26 goli i 59 punktów w 79 meczach.

Po zakończeniu zawodowej kariery pozostał blisko hokeja. Angażował się w szkolenie młodzieży i wspierał rozwój kolejnych pokoleń zawodników. Chicago Blackhawks podkreślali jego pasję, zaangażowanie i oddanie sportowi, które prezentował zarówno na lodzie, jak i po odwieszeniu łyżew.

***

Piotr Grobarczyk (zmarł 15 czerwca 2026, miał 72 lata)

Był bramkarzem związanym z trzema zasłużonymi polskimi klubami: Baildonem Katowice, GKS-em Katowice i Polonią Bydgoszcz. W Baildonie występował w latach 1978–1981, a następnie przez pięć sezonów, od 1981 do 1986 roku, reprezentował barwy GKS-u Katowice.

Przez lata rywalizował na najwyższym poziomie krajowych rozgrywek. Szczególnie dobrze zapamiętali go kibice śląskiego hokeja, dla których był jednym z zawodników reprezentujących katowickie kluby w tamtym okresie.

***

Josef Kompalla (zmarł 12 lipca 2026, miał 90 lat)

Urodził się w Katowicach i tam stawiał pierwsze kroki na lodzie. Jako zawodnik Górnika Katowice zdobył mistrzostwo Polski w 1958 roku. Po wyjeździe do Niemiec rozpoczął karierę sędziowską, która przyniosła mu międzynarodowe uznanie.

Prowadził około 2000 spotkań niemieckiej ligi i 157 meczów międzynarodowych. Trzykrotnie pracował podczas zimowych igrzysk olimpijskich i uczestniczył w dwunastu turniejach mistrzostw świata, w tym dziesięciu w elicie.

***

Bogdan Wawrzyński (zmarł 17 lipca 2026, miał 84 lata)

Był wybitnym napastnikiem, reprezentantem Polski, legendą Pomorzanina Toruń i cenionym szkoleniowcem. Z toruńskim zespołem zdobył wicemistrzostwo Polski w 1968 roku oraz dwa brązowe medale.

W sezonie 1971/1972 został najlepszym punktującym ligi, zdobywając 69 punktów – 29 bramek i 40 asyst. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener, między innymi w reprezentacji Polski. Pełnił również funkcje działacza i dyrektora klubu.

***

Marek Szczepaniec (zmarł 5 sierpnia 2026, miał 66 lat)

W hokeja uczył się grać w Podhalu Nowy Targ, a później występował również w GKS-ie Katowice i Zagłębiu Sosnowiec. Reprezentował Polskę w kategoriach juniorskich, biorąc udział między innymi w mistrzostwach świata do lat 18 i 20.

Był młodszym bratem Andrzeja Szczepańca, wybitnego reprezentanta Polski, olimpijczyka i jednej z ważnych postaci w historii nowotarskiego hokeja.

***

Zdzisław Kozaczek (zmarł 6 sierpnia 2026, miał 73 lata)

Przez 32 lata był nieodłączną częścią meczów Unii Oświęcim. Jako konferansjer i wodzirej tworzył wyjątkową atmosferę na lodowisku przy ulicy Chemików. Kibice zapamiętali go dzięki kreatywności, poczuciu humoru i niecodziennym wcieleniom prezentowanym przed spotkaniami oraz w przerwach między tercjami.

Jego znakiem rozpoznawczym stały się słowa "Niech będzie dobry wieczór", które na trwałe zapisały się w historii biało-niebieskiego klubu.

***

Ireneusz Lech (zmarł 16 sierpnia 2026, miał 65 lat)

Przez sześć lat, od 1982 do 1988 roku, występował w barwach GKS-u Katowice. Był napastnikiem i częścią zespołu w okresie ważnym dla historii katowickiego hokeja.

***

Bogdan Csorich (zmarł 31 sierpnia 2026, miał 72 lata)

Rozpoczął karierę w Cracovii, a następnie w latach 1972-1979 reprezentował Stoczniowiec Gdańsk. Był częścią zespołu, który w sezonie 1975/1976 wywalczył historyczny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej.

W pierwszym sezonie Stoczniowca w ekstralidze zdobył 42 bramki, zostając najlepszym strzelcem drużyny. Później występował w Polonii Bydgoszcz i klubach niemieckich. W reprezentacji Polski rozegrał sześć spotkań.

***

André Pronovost (zmarł 8 września 2026, miał 90 lat)

Był częścią wielkiej dynastii Montreal Canadiens i zdobywał Puchar Stanleya cztery razy z rzędu w latach 1957–1960. W pierwszych czterech sezonach w NHL regularnie występował również w Meczu Gwiazd.

Łącznie rozegrał 557 spotkań sezonu zasadniczego, zdobywając 198 punktów. Później reprezentował również Boston Bruins i Detroit Red Wings. Po zakończeniu kariery hokejowej zajął się działalnością biznesową.
 

***

Lyle Odelein (zmarł 3 października 2026, mial 58 lat)

Przez 16 sezonów występował w NHL, reprezentując osiem klubów. W sezonie 1992/1993 zdobył Puchar Stanleya z Montreal Canadiens, odgrywając ważną rolę w fazie play-off. Zapisał się także w historii Columbus Blue Jackets jako pierwszy kapitan klubu.

Kanadyjczyk słynął z twardej, fizycznej gry. W sezonie zasadniczym NHL rozegrał 1056 spotkań, zdobywając 50 bramek i notując 202 asysty.

***

Ēvalds Grabovskis (zmarł 11 października 2026, miał 85 lat)

Łotewski szkoleniowiec, w Polsce znany bardziej jako Ewald Grabowski, zapisał się w historii Podhala Nowy Targ, prowadząc "Szarotki" do czterech tytułów mistrza Polski. Do Polski trafił w 1992 roku i szybko dał się poznać jako wymagający trener, który stawiał na zaangażowanie oraz konsekwentną pracę.

W 193 spotkaniach z Podhalem odniósł 150 zwycięstw. W latach 1992–1994 prowadził również reprezentację Polski podczas Mistrzostw Świata Grupy B. Pracował także z reprezentacjami Bułgarii i Łotwy oraz klubami z Niemiec i Łotwy.

***

Ron Duguay (zmarł 22 października 2026, miał 69 lat)

Był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii New York Rangers. W NHL spędził 12 sezonów, z czego osiem w barwach nowojorskiego zespołu. Występował również w Detroit Red Wings, Los Angeles Kings i Pittsburgh Penguins.

W całej karierze rozegrał 860 spotkań sezonu zasadniczego, zdobywając 620 punktów. Kibice zapamiętali go nie tylko z hokejowych umiejętności, ale również z charakterystycznych, długich, kręconych włosów. Po zakończeniu kariery przez 12 lat pracował jako ekspert telewizyjny przy transmisjach Rangers.
 

***

Marian Guzy (zmarł 24 października 2026, miał 62 lata)

Był wychowankiem Podhala Nowy Targ i mistrzem Polski z 1987 roku. Należał do najbardziej utalentowanych zawodników swojego pokolenia.

W barwach "Szarotek" strzelił 42 gole w 160 meczach. Występował również w Cracovii i ekipie z STS Sanok.

***

André Lacroix (zmarł 27 października 2026, miał 81 lat)

Był jednym z pierwszych zawodników Philadelphia Flyers, a później stał się najlepszym strzelcem w historii World Hockey Association. W WHA zdobył rekordowe 798 punktów i zanotował 547 asyst w 551 spotkaniach.

W sezonie 1974/1975 uzyskał 147 punktów, w tym 106 asyst. Występował również w reprezentacji Kanady podczas Summit Series w 1974 roku przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Jego nazwisko na zawsze pozostało związane z historią WHA i początkami Philadelphia Flyers.

***

Matt Pavelich (zmarł 30 października 2026, miał 92 lata)

Przez 23 sezony pracował jako sędzia liniowy NHL. Prowadził 1727 spotkań sezonu zasadniczego oraz 245 meczów play-off. Szczególnie imponujący był jego udział w 19 kolejnych finałach Pucharu Stanleya w latach 1961–1979.

W 1987 roku został pierwszym sędzią liniowym wprowadzonym do Hockey Hall of Fame. Po zakończeniu pracy na lodzie pozostał związany z ligą jako nadzorca sędziów.

Czytaj także:

• Autor dubletu w meczu z JKH. "Wygrana z Jastrzębiem doda nam pewności siebie"
• Ważne wieści dla kibiców GKS-u Katowice. Ruszyła sprzedaż biletów na turniej we Francji
• Trener Zagłębia po wygranej z JKH. "Mam nadzieję, że tym meczem wrócimy na dobre tory"
• Patryk Krężołek nie zwalnia tempa! Hat trick i jasny cel przed Pucharem Kontynentalnym
• Ponad 600 dni czekania! Sawicki po triumfie w Sanoku. "W końcu możemy wyjść z podniesioną głową"